Hûd Sûresi 70. ayeti ve tefsiri

Önceki Ayet

70 / 123

Sonraki Ayet

Hûd Sûresi Hakkında

Hûd sûresi Mekke’de inmiştir. 123 âyettir. İsmini, 50-60. âyetler arasında kıssası anlatılan Hûd (a.s.)’dan almıştır. Mushaf tertîbine göre 11, nüzûl sırasına göre 52. sûredir.

Hûd Sûresi Konusu

Hûd sûresinde itikat konuları, özellikle Allah’ın varlığı, birliği, peygamberlik gerçeği ve bunun önceki toplumlardaki tezâhürü ele alınmaktadır. Bunu misallendirmek üzere Hz.Nûh, Hz. Hûd, Hz. Sâlih, Hz. İbrâhim, Hz. Lût, Hz. Şuayb ve Hz. Mûsâ gibi peygamberlerin kıssaları, Yûnus sûresine göre daha geniş bir çerçevede anlatılmaktadır. Bu misallerden hareketle Kur’an’ın mûcize oluşu, öldükten sonra diriliş, hesap ve âhiret hayatıyla alakalı mevzulara dikkat çekilmektedir.

Hûd Sûresi Nuzül Sebebi

Mushaftaki sıralamada on birinci, iniş sırasına göre elli ikinci sûredir. Yûnus sûresinden sonra, Yûsuf sûresinden önce Mekke döneminin son bir yılı içinde nâzil olmuştur. 12, 17 ve 114. âyetlerinin Medine’de indiği yolundaki görüş müfessirlerin çoğunluğunca kabul edilmemiştir (İbn Âşûr, XI, 311; Reşîd Rızâ, XII, 2; Ateş, IV, 291).

Hûd Sûresi Fazileti

Allah Resûlü (s.a.s.), Hûd sûresinin fazileti hakkında şöyle buyurur:

“Cuma günü Hûd sûresini okuyun.” (Dârimî, Fezailü’l-Kur’an 17)

Yine Efendimiz (s.a.s.):

“Hûd sûresi ve Vâkıa, Hâkka, Mürselât, Nebe’ ve Tekvîr gibi kardeşleri beni ihtiyarlattı” (Tirmizî, Tefsir 57/3297) beyânıyla da sûrenin muhtevasının önemine ve bildirdiği sorumlulukların ağırlığına dikkat çeker. Çünkü bu sûrelerde fevkalade tesirli bir üslûpla önceki peygamberlerin tevhid mücadelesinden kesitler sunulmakta, kalpleri derinden sarsan kıyamet sahneleri tasvir edilmektedir.

TEFSİR:

Lût kavmini helâk ile vazifelendirilen melekler, öncelikle kimliklerini gizleyerek muhtemelen genç delikanlılar şeklinde Hz. İbrâhim’e geldiler. Geliş sebepleri, İbrâhim’i, Sâre’den doğacak bir erkek çocukla müjdelemek ve Lût kavminin helak edileceğini haber vermekti. Melekler İbrâhim (a.s.)’a selam verdiler, o da, daha üstün bir selâmla onlara mukabelede bulundu. İnsan şeklinde oldukları için İbrâhim (a.s.) ilk anda onların melek olduğunu anlayamadı. Son derece cömert olan Hz. İbrâhim, hiç beklemeksizin gitti, güzel bir buzağıyı kesip kızarttı, hemen getirip misafirlerin önüne koydu. Fakat onların buzağıya el uzatmadıklarını görünce durumlarından hoşlanmadı, içinde bir korku belirdi. Çünkü, artık onların melek olduğunu anlamıştı. Meleklerin de insan şeklinde gelmelerinin hayra alamet olmadığını biliyordu. Ya ailesinden veya hemşehrilerinden birinin yahut da bizzat kendisinin işlediği bir kusurun hesabını sormaya gelmiş olabilirlerdi. Bu sebeple melekler, korkmasına gerek olmadığını; çünkü başka bir şeyle değil, sadece Lût kavmini helakle vazifelendirildiklerini söyleyerek onu teskin ettiler.

Sırada müjdeli haberi vermek vardı: