TEFSİR:
Müttakîler,
gönülleri Allah’a saygıyla ve korkuyla dopdolu olan, O’nu her şeyden çok seven,
bu korku ve sevgiyle O’nun razı olmadığı her şeyden uzak duran ve râzı olduğu
işleri yapmaya tüm güçleriyle gayret gösteren, böylece kendilerini ebedi
azaptan kurtarıp ebedî cennetleri kazanan kimselerdir. Kısacık imtihan ömrünü
böyle ulvî bir hedef uğrunda dopdolu geçiren o bahtiyar kullar, şüphesiz ki
âhirette Yüce Allah’ın sınırsız lütfuna nâil olacaklar; sonsuz güzellikteki
cennetlere yerleşecek, orada su, süt, şarap ve baldan akan ırmakların (bk.
Muhammed 47/15) başlarında oturacaklardır. “Neher” kelimesinin aydınlık ve
bolluk mânaları da vardır. Bu sebeple Arapça’da gündüze “nehâr” denilmiştir.
Buna göre takvâ sahiplerinin cennetlerde hep nur içinde olacakları, hatta hiç
gecesi olmayan aydınlık gündüzler içinde yaşayacakları anlaşılır. (bk. Kurtubî,
el-Câmi‘, XVII, 150)
Bu
nimetlerin daha ötesi, daha yücesi vardır. Onlar gâyet iktidarlı, kudretine
nihâyet olmayan bir Melîk’in, pek büyük mülk sahibi Şahlar Şâhı’nın, yani
Rahmân ve Rahîm olan Allah Teâlâ’nın huzûr-i kibriyâsında bir “mak‘ad-ı sıdk”ta
oturacaklardır.
مَقْعَدُ صِدْقٍ (mak‘adu sıdkin);
› Doğruluk
meclisi,
› Sadâkat
otağı,
› Dost meclisi,
› Boş sözler
konuşulmayan, günah işlenmeyen hak ve hakikat meclisi,
› Sadıklara
mahsus olan, yalan çıkması ve zeval bulması ihtimâli olmayan sâbit bir makam ve
mevki.
Nitekim
âyet-i kerîmede şöyle buyrulur:
“Bu
gün, iman ve yaşayışlarında doğruluktan ayrılmayanlara doğruluklarının fayda
vereceği bir gündür. Onlar için altlarından ırmaklar akan, içinde ebedî
kalacakları cennetler vardır. Allah onlardan razı olmuştur, onlar da Allah’tan
razı olmuşlardır. En büyük başarı ve kurtuluş işte budur!” (Mâide 5/119)
Rivayete
göre, cennet ehli her gün şanı yüce ve mübârek olan Cenâb-ı Hakk’ın huzuruna
girerler. Yüce Rablerine Kur’ân okurlar, herkes de kendisine ait olan mecliste
oturmuş olacaktır. Oturdukları yerler inci, yakut, zeberced ve altın ile
gümüşten olup amellerine göre bu yerleri tespit edilmiş olacaktır. Bundan
dolayı gözleri aydın olduğu kadar hiçbir şeyle gözleri aydın olmayacaktır.
Bundan daha büyük ve daha güzel hiçbir şey de işitmeyeceklerdir. Sonra da
ertesi gün aynı şekilde gözlerini aydınlatacak bu hale tekrar gelinceye kadar
konakladıkları yerlerine geri döneceklerdir. (Kurtubî, el-Câmi‘, XVII,
150)
Şimdi “Gücü her şeye yeten ve hükmü her şeye
geçen Hükümdar”ın (Kamer 54/55) sıfatlarını bir açıklama mâhiyetinde
“er-Rahmân” diyerek Rahmân sûresi başlıyor ve O’nun rahmet sıfatından kaynayıp
coşan hem dünyaya hem de ebedî cennetlere ait muhteşem nimetlerini sayıyor: Kaynak: Ömer Çelik Tefsiri
