---
title: "Necm Sûresi 39. Ayet Meali"
sure: "Necm"
sure_no: 53
ayet_no: 39
url: https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/39-ayeti-meali
language: tr
source: Kuran ve Meali
---

# Necm Sûresi 39. Ayet Meali

> Kur'an-ı Kerim, Necm Sûresi (53. sûre), 39. ayet. Kaynak: [Kuran ve Meali](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/39-ayeti-meali)

## Arapça

وَاَنْ لَيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ

## Okunuşu

Ve-en leyse lil-insâni illâ mâ se’â

## Mealler

- **Ömer Çelik Meali:** İnsan için yalnız kendi çalıştığının karşılığı vardır.
- **Diyanet Vakfı Meali:** Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka bir şey yoktur.
- **Diyanet İşleri (Eski) Meali:** İnsan ancak çalıştığına erişir.
- **Diyanet İşleri (Yeni) Meali:** İnsan için ancak çalıştığı vardır.
- **Elmalılı Hamdi Yazır Meali:** Doğrusu insana çalışmasından başka bir şey yoktur.
- **Elmalılı Meali (Orjinal) Meali:** Doğrusu insanın sa'yinden başkası kendinin değil
- **Hasan Basri Çantay Meali:** Hakıykaten insan için kendi çalışdığından başkası yokdur.
- **Hayrat Neşriyat Meali:** Ve (yine bildirilmedi mi ki) şübhesiz insan için, (kendi) çalıştığından başkası yoktur!
- **Ali Fikri Yavuz Meali:** Hakikaten insan için kendi çalıştığından başkası yoktur;
- **Ömer Nasuhi Bilmen Meali:** Ve şüphesiz ki, insan için kendi çalıştığından başkası yoktur.
- **Ümit Şimşek Meali:** İnsan için ancak çalışmasının karşılığı vardır.
- **Yusuf Ali (English) Meali:** That man can have nothing but what he strives for;

## Tefsir (36-42. ayetler)

### Ömer Çelik Tefsiri

Kur’ân-ı
Kerîm, yer yer önceki peygamberlere indirilen kitaplara ve sahifelere atıfta
bulunarak oralardaki hikmetli öğütleri ve faydalı bilgileri nakleder. Burada da
Hz. Mûsâ’nın sahifelerine yani Tevrat’a ve Hz. İbrâhim’in sahifelerine atıfta
bulunarak şu hikmetli kaideleri haber vermektedir:



Birincisi;
herkes yaptıklarından mesuldür. Bir şahsın yaptıklarından ancak kendisi
sorumludur. Hiç kimse, bir başkasının cezasını çekmeyi kabullenemez. Çünkü onun
bu tavrı, asıl suçlunun cezasının hafifleştirilmesini sağlamayacağı gibi, bunun
asıl suçluya bir yararı da olmayacaktır.



İkincisi;
her şahıs, yaptığının karşılığını görecektir. Başkasının yaptığı amellere,
kimse ortak olamaz, ancak yapılan amele iştirak edilmişse, mükâfata da iştirak
edilebilir. Hiç kimse, yapmadığı amelin karşılığını alamaz. Fakat burada şu
ince nokta dikkatten uzak tutulmamalıdır:



İnsana
gerek dünyada gerek âhirette kazancından başka vehbî olarak Allah tarafından
verilen nice rahmet ve ilâhî lutufların bulunduğunda asla şüphe yoktur. Ayrıca
yardımlaşmanın emrolunduğu, dünya ve âhirette de fayda sağladığı bilinmektedir.
Ancak dikkat edilince görülecektir ki, Peygamberlerin şefaatı, meleklerin
istiğfârı, dirilerin ölüler için dua ve sadakaları gibi insanın kendi amelinden
olmamakla beraber onun için faydalı olduğu bilinen karşılıksız işler ve bütün
bunların ona fayda sağlaması, insanın kendi ameli olan imana ve dine
bağlılığına dayanır. İman olmayınca hiçbir şeyin faydası olamayacağı için,
bunlarda da faydalı olan yine kendi gayret ve amelidir. Kur’ân-ı Kerîm’de bütün
mü’minler için yapılması tavsiye edilen dua ve istiğfarları, yine Resûlullah
(s.a.s.)’in hadislerinde beyân edildiği şekilde, ölmüş olan kimselerin amel
defterlerine kaydedilecek sevapları; onlara bağışlanan hac, kurban, sadaka,
sıla-ı rahim gibi amelleri bu çerçevede değerlendirmek gerekir. Böyle olunca
âyetler ve hadisler arasında tam bir uyumun olduğu görülecektir.



Kur’ân-ı
Ke­rîm’de Rab­bi­miz, biz­den ön­ce âhi­re­te in­ti­kâl et­miş mü’­min kar­deş­le­ri­miz
için şöy­le dua et­me­mi­zi tavsiye eder:



**“Rabbimiz
bizi ve bizden önce geçmiş olan mü’min kardeşlerimizi bağışla! Kalplerimizde
iman edenlere karşı hiçbir kin ve kötü duygu bırakma! Rabbimiz! Şüphesiz sen
çok şefkatli, çok merhametlisin!”** (Haşr 59/10)



Allah
Resûlü (s.a.s.) şöyle buyurur:



*“İn­san
öl­dü­ğü za­man bü­tün amel­le­ri ke­si­lir. An­cak şu üç şey bun­dan müs­tes­nâ­dır:
Sa­da­ka-i câ­ri­ye, istifade edi­len ilim ve ken­di­si­ne dua eden ha­yır­lı
ev­lât.”*
(Müs­lim, Va­sıy­yet 14)



Efendimiz
(s.a.s.) buyurur:



* “Öldükten sonra kulun derecesi yükseltilir.
Kul:*



*«−
Rabbim! Bu sevap nereden geldi?» diye sorar. Cenâb-ı Hak ona:*



*«−Arkanda
bıraktığın hayırlı ve sâlih evlâdın senin için istiğfarda bulundu, dua etti»
buyurur.”*
(İbn Mâce, Edeb 1; Ahmed b. Hanbel, *Müsned,* II, 509)



Sa‘d
bin Ubâ­de (r.a.), ya­nın­da bu­lun­ma­dığı bir esnâda an­ne­sinin ve­fât et­tiğini,
onun adı­na sa­da­ka ver­diği takdirde ken­di­si­ne bir fay­da­sı olup
olmayacağını sormuştu. Allah Resûlü (s.a.s.) *“Evet”* bu­yu­run­ca, sahip
olduğu mey­ve bah­çesini an­nesi adı­na ta­sad­duk etmişti. (Bu­hâ­rî, Ve­sâ­yâ
15)



Abdurrahman
b. Ebî Amra’nın anlattığına göre annesi, bir köle âzâd etmek istemişti. Ancak
bunu sabaha ertelemiş ve sabaha çıkamadan da vefât etmişti. Abdurrahman, Kâsım
b. Muhammed’e:



“–Ben
annem için bir köle âzâd etsem, acaba anneme bir faydası olur mu, sevabı ona
ulaşır mı?” diye sorunca, o da şu cevâbı vermiştir:



“–Sa‘d
b. Ubâde, Resûlullah (s.a.s.)’e gelip:



«–Annem
vefât etti, ben onun adına bir köle âzâd etsem ona faydası olur mu?» diye
sormuştu. Allah Resûlü de: «Evet!» buyurdu.” (Muvatta, Itk 13)



İbn
Abbas (r.a.) şöyle anlatıyor: Bir kimse Resûlullah (s.a.s.)’e gelerek:



“–Yâ
Resûlallah! Annem vefât etti, üzerinde de bir aylık oruç borcu var, onun adına
borcunu ödeyeyim mi?” dedi. Resûlullah (s.a.s.):



*“–Annenin
üzerinde mal borcu olsaydı onun adına ödeyivermez miydin?”* diye sordu.



“–Evet,
öderdim!” deyince de, Efendimiz:



*“–Allah’a
olan borç, ödenmeye daha lâyıktır!”* buyurdu. (Müslim, Sıyâm 155)



Bütün
bu ha­dîs-i şe­rîf­ler, vefât et­miş mü’min­le­rin, sağ­lık­la­rın­da yap­tık­la­rı
ve ve­fat­la­rın­dan son­ra da devam et­mek­te olan hay­ırlarından fay­da gö­re­cek­le­ri­ni,
ay­rı­ca ha­yat­ta olan ya­kın­la­rı­nın ve mü’min kar­deş­le­ri­nin dua ve in­fak­la­rın­dan
istifade edecek­le­ri­ni bildirerek on­la­rı bu ha­yır­la­ra teş­vik et­mek­te­dir.
Yalnız bütün bunlar, az önce de belirttiğimiz gibi, ancak iman ve dine
bağlılıkla bir fayda vereceği için yine de kişinin kendi kazancı cümlesinden
sayılır.



Üçüncüsü; insanın bütün amelleri, emek ve gayretleri kıyamet günü
defterinde görülecek ve mizanına konulacaktır. Çalışmaları boşa gitmeyecektir.
Fakat yaptıklarının meyvesini dünyada hemen görmek için acele etmemelidir.
Nitekim âyet-i kerîmede: **“Her nefis ölümü tadacaktır. Yaptıklarınızın
karşılığı ancak kıyamet günü tastamam verilecektir”** (Âl-i İmrân 3/185)
buyrulur.



Anlaşılan o ki, insanın geleceği, dünyadaki çalışmalarının
belirlediği bir netice olacaktır. Sonuçta herkes zorunlu olarak Rabbinin
huzuruna varıp hayatının hesabını verecektir.



O kuvvet ve kudret sahibi Rab ki:

## Bağlantılar

- [Bu sayfanın HTML sürümü](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/39-ayeti-meali)
- [39. ayet meali](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/39-ayeti-meali.md)
- [36-42. ayet tefsiri](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/36-ayeti-tefsiri.md)
- [Önceki ayet (38)](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/38-ayeti-meali.md)
- [Sonraki ayet (40)](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi/40-ayeti-meali.md)
- [Necm Sûresi](https://www.kuranvemeali.com/necm-suresi.md)
- [Tüm sûreler](https://www.kuranvemeali.com/llms.txt)