---
title: "Âl-i İmrân Sûresi 7. Ayet Meali"
sure: "Âl-i İmrân"
sure_no: 3
ayet_no: 7
url: https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/7-ayeti-meali
language: tr
source: Kuran ve Meali
---

# Âl-i İmrân Sûresi 7. Ayet Meali

> Kur'an-ı Kerim, Âl-i İmrân Sûresi (3. sûre), 7. ayet. Kaynak: [Kuran ve Meali](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/7-ayeti-meali)

## Arapça

هُوَ الَّذ۪ٓي اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ اٰيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتَابِ وَاُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌۜ فَاَمَّا الَّذ۪ينَ ف۪ي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَٓاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَٓاءَ تَأْو۪يلِه۪ۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْو۪يلَهُٓ اِلَّا اللّٰهُۢ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ اٰمَنَّا بِه۪ۙ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَاۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّٓا اُو۬لُوا الْاَلْبَابِ

## Okunuşu

Huve-lleżî enzele ‘aleyke-lkitâbe minhu âyâtun muhkemâtun hunne ummu-lkitâbi veuḣaru muteşâbihât(un)(s) feemmâ-lleżîne fî kulûbihim zeyġun feyettebi’ûne mâ teşâbehe minhu-btiġâe-lfitneti vebtiġâe te/vîlih(i)(k) vemâ ya’lemu te/vîlehu illa(A)llâh(u)(k) ve-rrâsiḣûne fî-l’ilmi yekûlûne âmennâ bihi kullun min ‘indi rabbinâ(k) vemâ yeżżekkeru illâ ulû-l-elbâb(i)

## Mealler

- **Ömer Çelik Meali:** Sana kitabı indiren O’dur. O kitabın bir kısmı muhkem âyetlerden meydana gelir ki bunlar, kitabın esası ve özüdür. Bir kısmı da müteşâbih âyetlerdir. Kalplerinde eğrilik bulunanlar, sırf fitne çıkarmak ve kendi arzularına göre onun yorumunu yapmak düşüncesiyle müteşâbih âyetlerin peşine düşerler. Halbuki bunların kesin anlamlarını Allah’tan başka kimse bilemez. İlimde derinleşmiş olanlar ise: “Biz bunlara inandık, hepsi de Rabbimizin katındandır” derler. Ancak gerçek akıl ve idrak sahipleri hakkıyla düşünüp öğüt alır.
- **Diyanet Vakfı Meali:** Sana Kitab'ı indiren O'dur. Onun (Kur'an'ın) bazı âyetleri muhkemdir ki, bunlar Kitab'ın esasıdır. Diğerleri de müteşâbihtir. Kalplerinde eğrilik olanlar, fitne çıkarmak ve onu tevil etmek için ondaki müteşâbih âyetlerin peşine düşerler. Halbuki Onun tevilini ancak Allah bilir. İlimde yüksek pâyeye erişenler ise: Ona inandık; hepsi Rabbimiz tarafındandır, derler. (Bu inceliği) ancak aklıselim sahipleri düşünüp anlar.
- **Diyanet İşleri (Eski) Meali:** Sana Kitap'ı indiren O'dur. Onda Kitap'ın temeli olan kesin anlamlı ayetler vardır, diğerleri de çeşitli anlamlıdırlar. Kalblerinde eğrilik olan kimseler, fitne çıkarmak, kendilerine göre yorumlamak için onların çeşitli anlamlı olanlarına uyarlar. Oysa onların yorumunu ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olanlar: "Ona inandık, hepsi Rabbimiz'in katındandır" derler. Bunu ancak akıl sahipleri düşünür;
- **Diyanet İşleri (Yeni) Meali:** O, sana Kitab’ı indirendir. Onun (Kur’an’ın) bazı âyetleri muhkemdir, onlar kitabın anasıdır. Diğerleri de müteşabihtir. Kalplerinde bir eğrilik olanlar, fitne çıkarmak ve onun olmadık yorumlarını yapmak için müteşabih âyetlerinin ardına düşerler. Oysa onun gerçek manasını ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olanlar, “Ona inandık, hepsi Rabbimiz katındandır” derler. (Bu inceliği) ancak akıl sahipleri düşünüp anlar.
- **Elmalılı Hamdi Yazır Meali:** Sana bu kitabı indiren O'dur. Bunun âyetlerinden bir kısmı muhkemdir ki, bu âyetler, kitabın anası (aslı) demektir. Diğer bir kısmı da müteşabih âyetlerdir. Kalblerinde kaypaklık olanlar, sırf fitne çıkarmak için, bir de kendi keyflerine göre te'vil yapmak için onun müteşabih olanlarının peşine düşerler. Halbuki onun te'vilini Allah'dan başka kimse bilmez. İlimde uzman olanlar, "Biz buna inandık, hepsi Rabbimiz katındandır." derler. Üstün akıllılardan başkası da derin düşünmez.
- **Elmalılı Meali (Orjinal) Meali:** Odur indiren sana bu muazzam kitabı: bunun bir kısım âyatı vardır muhkemat: onlar «ümmülkitab» ana kitab, diğer bir takımları da müteşabihattır, amma kalblerinde bir yamıklık bulunanlar sade onun müteşabih olanlarının ardına düşerler: fitne aramak, te'vilini aramak için, halbuki onun te'vilini ancak Allah bilir, ilimde rüsuhu olanlar da derler ki: amenna hepsi rabbımızdan, maamafih özü temiz olanlardan başkası düşünemez
- **Hasan Basri Çantay Meali:** (Habîbim) sana Kitabı indiren odur. Ondan bir kısım âyetler muhkemdir ki bunlar Kitabın anası (temeli) dir. Diğer bir kısmı da müteşâbihlerdir. İşte kalblerinde eğrilik bulunanlar sırf fitne aramak (ötekini berikini sapdırmak) ve (kendi arzularına göre) onun te'vîline yeltenmek için onun müteşâbih olanına tâbi olurlar. Halbuki onun te'vilini Allahdan başkası bilmez, ilimde yüksek payeye erenler ise: Biz Ona inandık. Hepsi Rabbimiz katındandır» derler. (Bunları) salim akıllardan başkası iyice düşünmez.
- **Hayrat Neşriyat Meali:** Sana Kitâb'ı (Kur'ân'ı) indiren O'dur; onun bir kısmı muhkem âyetlerdir ki onlar kitâbın anası (esâsı)dır, diğerleri ise müteşâbih (âyetler)dir. Ama kalblerinde bir eğrilik bulunanlar, fitne çıkarmak ve onun te'vîlini aramak için hemen ondan müteşâbih olanının peşine düşerler. Hâlbuki onun te'vîlini ancak Allah bilir. İlimde râsih (derinleşmiş) olanlar da.(Onlar:) “(Biz) ona inandık, hepsi Rabbimiz tarafındandır!” derler (ve o gizli hakikati izhâr ederler). Ve (ondan, selîm) akıl sâhiblerinden başkası ibret almaz.
- **Ali Fikri Yavuz Meali:** Sana Kur'anı indiren O'dur. Bunun bir kısım âyetleri açık ve kesindir. Bunlar Kur'ân'ın esasıdır. Diğer bir kısım âyetler de vardır ki, (onların mânası sizce anlaşılmaz) müteşâbihtirler. İşte, kalblerinde şüphe bulunanlar, fitne aramak ve te'viline gitmek için Kur'ân'ın müteşâbih âyetlerine uyarlar. Halbuki, o müteşabihin te'vilini yalnız Allah bilir. İlimde kökleşmiş ve metin olmuş kimseler ise: “- Biz ona (manâsı anlaşılmıyan müteşabihe) inandık; açık ve kapalı bütün âyetler Rabbimiz tarafındandır”, derler. Bunları ancak akılları tam olanlar iyice düşünür.
- **Ömer Nasuhi Bilmen Meali:** O mabûd-i kadimdir ki, senin üzerine Kur'an'ı indirdi. Ondan bir kısmı muhkem âyetlerdir ki, onlar o kitabın aslıdır. Diğer bir kısmı da müteşâbih âyetlerdir. Artık kalblerinde eğrilik bulunan kimseler fitne aramak ve onu te'vil arzusunda bulunmak için o kitaptan müteşâbih olanına ittiba ederler. Halbuki, onun te'vilini Allah Teâlâ'dan başkası bilemez. İlimde rüsuh sahibi olanlar ise «Biz ona imân ettik, hepsi de Rabbimizin cânibindendir,» derler. (Bunları) Tam akıllı zâtlardan başkası tezekküredemez.
- **Ümit Şimşek Meali:** Sana kitabı indiren de odur. O kitaptan bir kısmı muhkem âyetlerdir ki, onlar kitabın anasıdır; diğer bir kısmı da müteşabihattır. Kalplerinde eğrilik olanlar, fitne çıkarmak için müteşabih olanın peşine takılır da onu kendince yorumlamaya uğraşır. Oysa onların kesin yorumunu Allah'tan başkası bilemez. İlimde derinlik sahibi olanlar ise, “Biz ona inandık; hepsi Rabbimizin katındandır” derler. Fakat bunu ancak selim akıl sahipleri düşünüp anlar.
- **Yusuf Ali (English) Meali:** He it is Who has sent down to thee the Book: In it are verses basic or fundamental (of established meaning); they are the foundation of the Book: others are allegorical. But those in whose hearts is perversity follow the part thereof that is allegorical, seeking discord, and searching for its hidden meanings, but no one knows its hidden meanings except Allah. And those who are firmly grounded in knowledge say: "We believe in the Book; the whole of it is from our Lord:" and none will grasp the Message except men of understanding.

## Tefsir

### Ömer Çelik Tefsiri

Kur’ân-ı
Kerîm, Yüce Allah’ın nihâyetsiz olan ilminin insanlık âlemine bir tecellisidir.
Bu hâliyle o, Allah’ın ilminden haber vermekte, Allah’ın ilmi neleri ihata
ediyorsa onlara temas etmektedir. Bu sebeple onun beyân ettiği mânalar
sınırsızdır. Nitekim âyet-i kerîmelerde buna işareten şöyle buyrulur:

**“Rasûlüm! De ki: «Rabbimin kelimelerini yazmak için denizler
mürekkep olsa, hatta bir o kadar daha ilâve yapsak, Rabbimin kelimeleri
tükenmeden o denizler tükenir.»” **(Kehf 18/109)****

**“Eğer yeryüzündeki bütün ağaçlar kalem, denizler de mürekkep olsa,
arkasından buna yedi deniz daha eklense, imkânı yok, Allah’ın kelimeleri
yazmakla bitmez. Muhakkak ki Allah, kudreti dâima üstün gelen, her hükmü ve işi
hikmetli ve sağlam olandır.” **(Lokmân 31/27)****

Bu
sırra mazhar olan Kur’ân-ı Kerîm, aslında bir din kitabı olarak insanın itikat,
ibâdet, ahlâk ve muamelât hayatını tanzim eden hükümler getirdiği gibi,
kıyamete kadar onun düşünce, akıl ve tefekkür gibi melekelerini en iyi şekilde
kullanıp geliştirmesini sağlayacak çeşitli mevzulardan da bahseder.

Âyet-i
kerîme, bu kadar geniş çerçevedeki mevzuları beyân eden Kur’an âyetlerini umûmî
olarak iki kısma ayırmaktadır. Birinci kısım muhkem âyetler olup bunlar,
Kur’an’ın esasını ve temelini teşkil eder. İkinci kısım ise müteşâbih
âyetlerdir.

اَلْمُحْكَمُ (muhkem) kelimesi sözlük olarak “bozulmaktan
uzak, gerçek ve sağlam” mânalarına gelir. Terim olarak ise “mânası ve delâleti
açık bir şekilde anlaşılan; ifade ettiği mânalar ihtimal ve benzerliklerden
yâni karışıklıktan ve farklı şekillerde anlaşılmaktan uzak olan” demektir. İşte
Kur’an’ın bir kısım âyetleri böyledir. Bunların ifade ettiği mânalar gâyet
açıktır. Yoruma muhtaç değildir. Bunlarda şüpheye ve zihin karışıklığına yer
yoktur. Gerekli bilgi ve tecrübeye sahip olan işin ehli kimseler, bunları
kolaylıkla anlayabilir ve onlardan gerekli hükümleri çıkarabilirler. Bu
âyetler, ilim ve amel bakımından uyulması gereken temel esasları ve insanı
doğru yola eriştiren delilleri ihtiva ederler. Allah’ın bir olduğunu bildiren;
O’na kulluk etmeyi, her türlü iyiliği yapmayı ve adâletli olmayı emreden; bütün
ahlâkî faziletlerle donanmayı tavsiye eden; inkâr etmeyi, şirk koşmayı, putlara
tapmayı, haksız yere cana kıymayı, içkiyi, kumarı, faizi, zinâyı, yetim malını
yemeği yasaklayan âyetler buna misal verilebilir.

اَلتَّشَابُهُ (teşâbüh), iki şeyin birbirine eşit olarak benzemesi demektir. Bu
tarzda birbirine benzeyenlerden her birine de اَلْمُتَشَابِهُ (müteşâbih) denilir. Her iki taraf aynı kuvvette ve eşit
benzerlikte olduğundan, benzer yönleri, ayrıntıları ortadan kaldırmakta ve
insan zihni onları birbirinden ayırmakta aciz kalmaktadır. İşte “müteşâbih
âyetler”, birbirine benzer mânalar ifade etmesi sebebiyle, mânaları ve delâleti
açıkça anlaşılmayan, birini diğerinden ayırdetmek güç olan âyetlerdir. Kur’ân-ı
Kerîm’in büyük çoğunluğu bu âyetlerden oluşmaktadır. Allah’ın eli ve yüzü
olduğunu, geldiğini, arşa istivâ ettiğini bildiren âyetler; kabir, kıyâmet,
mahşer, hesap, cennet ve cehennemle alâkalı âyetler; hurûf-ı mukattaalar; Hz.
Âdem’in anasız babasız, Hz. İsa’nın sadece babasız yaratılması, Hz. Üzeyr’in
yüz sene ölü kaldıktan sonra diriltilmesi, Ashâb-ı Kehf’in üç yüz dokuz sene mağarada kalıp tekrar uyandırılması, peygamber mûcizeleri,
kâinatın maverâsı ve derinlikleri, eşyanın hakikati gibi tefekkürî konulardan
bahseden âyetler buna misâl verilebilir.

Peki
Kur’ân-ı Kerîm’de müteşâbih âyetlerin bulunmasının hikmeti nedir?

Kur’ân-ı
Kerîm, kıyamete kadar geçerliliğini sürdürecek bir kitaptır. Bu sebeple onun,
indiği andan itibaren bütün zaman ve mekanlar için uygun düşecek neticelerin ve
çeşitli mânaların çıkarılmasına imkân tanıyan ifadelere sahip olması tabiidir.
Yine her dönemin ihtiyaçlarına cevap verebilecek ehliyette âlimlerin
yetişebilmesi, zor ifadelerden bir kısım hedefler bulup çıkarabilme melekesini
haiz kişilerin yetişmesine, bu da araştırma ve incelemeye yönelten motivasyonun
bulunmasına bağlıdır. Şayet dinin bütün tâlimatları kolay bir üslûpla ve tek
düze ifadeler içinde gelmiş olsaydı herkes ön­ündeki hazır malzemeyle yetinme
alışkanlığı kazanır, aklını çalıştırmaya ihtiyaç hissetmez, ilmî gayretlere
soyunmaz, böylece ilerleme ve gelişme müm­kün olmazdı. Bunun için Kur’an,
müteşâbih âyetleri vasıtasıyla gerek hukukî meselelerde, gerek her türlü
bilimsel konularda, gerekse ailevî ve
ictimâî hayatı ilâhî kanunlar çerçevesinde tanzim etmede, medeniyetler kurup
geliştirmede insan aklına geniş yer ayırmıştır. Az kelimeyle çok mâna ve hüküm beyân
edip, bazı hükümlerinde esneklik getirerek akıl, deney, tecrübe ve araştırma
mahsûlü ilmî gelişmelere kapı aralamıştır.

Sahip
olduğu kalbî, aklî ve zihnî melekeleri itibariyle insan, ilim ve medeniyet ne
kadar gelişirse gelişsin, hep yeni şey­lerin peşinden koşmak, onları bilip
öğrenmek ihtiyacı hisseder. Bu ihtiyacını karşılamaya çalışırken, kendi
ötesinde bilinmeyen bîr âle­min varlığını sezmesi, mârifet yolunda ilerlerken
ve ilimde yeni mertebelere ulaşırken önündeki meçhullerin tükenmediğini fark
etmesi bu bakımdan büyük önem arzetmektedir. Zira bu his ve idrak, bir taraftan
onu bu nevi araştırmaları sürdürme yolunda kamçılayacak, diğer taraftan da ilimde
ne kadar ileri gi­derse gitsin, her bilenin üzerinde daha iyi bilen birinin
olduğunu ve yüce Al­lah’ın ilminin sonsuzluğunu yürekten kabullenme erdemine
ulaştıracaktır. İşte müteşâbih âyetler insana bu yönde de ışık tutmakta ve ona
istikâmet vermektedir.

Kur’ân-ı
Kerîm’in mânalarını anlamaya çalışırken öncelikle muhkem âyetler esas alınmalı,
müteşâbih âyetler ise onlarla mîzân edilerek anlaşılmaya çalışılmalıdır. Bu
çalışmalar sayesinde âyetler arasında herhangi bir çelişkinin olmadığı,
hepsinin aynı gerçeği anlatan parçalar olduğu anlaşılacak, böylece Kur’an’ın
hak bir kitap olduğuna dair mü’minin kalbinde bulunan iman daha da
kuvvetlenecektir.

Âyet-i
kerîmede**“kalplerinde eğrilik bulunan”** kimselerden bahsedilmekte ve
bunların**“sırf fitne çıkarmak ve kendi arzularına göre onun yorumunu yapmak
arzusuyla”**Kur’an’ın müteşâbih âyetlerinin peşine düştükleri beyân
edilmektedir**.**Bu ifade, kendi bâtıl görüşünü desteklemek ve tervic etmek
için müteşâbihlerin peşine düşen ve onları delil olarak kullanmaya çalışan kâfir,
zındık, câhil ve ehl-i bidat herkese şâmildir. Hıristiyanların Hz. İsa’nın
“Allah’ın kelimesi ve ruhu” olduğunu beyân eden âyetten (bk. Nisâ 4/171) kendi
bâtıl itikatlarını destekleyecek şekilde mânalar çıkarmaları, yahudilerin sûre
başlarındaki hurûf-ı mukattaalardan hareketle ümmet-i Muhammed’in ömrünü
çıkarmaya çalışmaları, bir kısım bâtıl mezheplerin Allah’ın sıfatlarıyla
alakalı “el, yüz, yan, ayak, parmak” gibi bazı müteşâbih lafızlardan hareketle
Cenâb-ı Hakk’ı insan sûretinde tasvir etmeleri buna misal verilebilir. (Fahreddin
er-Râzî, *Mefâtîhu’l-gayb,* VII, 150; Kurtubî, *el-Câmi‘*, IV, 13-14)

Kalbî
durumu bu şekilde olanlar, şahsî düşüncelerini ve nefsânî arzularını
putlaştıran, bunlardan başka bir gerçek tanımayan, dinin emirlerini oyuncak
yerine koyan bir anlayışa sahiptirler. Halbuki dinde aslolan kayıtsız şartsız
hakka tabi olmaktır. Onlar, dinin emirleri doğrultusunda amel etmekten
hoşlanmadıklarından, dâimâ zihinleri kararsızlık, şüphe ve vehimlere sürüklemek
için müteşabih ifadelerden esinlenerek ortaya attıkları hayal mahsulü boş
şeylerin peşine düşerler. Böylece her şeyi şüpheli hâle getirmek, hep garip ve
acaip şeylerden bahsetmek, en açık gerçekleri bile birer efsane gibi göstermek
isterler.

Âyet-i
kerîmede **“kalplerinde eğrilik bulunan”**ların karşısına “**İlimde
derinleşmiş olanlar”** konmaktadır.****Bunlar eğrilikten hoşlanmayan,
ilim yolunda sağlam duran, bildiğini ve bilmediğini seçebilen, bildikleri
sayesinde bilmediklerinin önemini mümkün mertebe çözebilen, Allah katından
gelen bilgiler hakkında en küçük bir şüphe duymayan gerçek ilim sahibi
kimselerdir. Onlar:****“Biz Kur’an’a inandık, muhkemiyle, müteşâbihiyle
hepsi Rabbimizin katındandır” derler. Hakikaten ancak böyle temiz akıl, güzel
dikkat ve kavrayış sahipleri, Allah’ın âyetlerini tefekkür edip ondan gerekli
dersi, ibret ve öğüdü alabilir. Aklı karışmış, kalbi eğrilmiş ve anlayışı
bozulmuş olanlar ise bunları gereği gibi düşünebilme imkânından mahrumdurlar.[1]





























Bu gerçek âlimler, sahip oldukları ilme ve mânevî
mevkiye güvenmez, kalplerinin eğrilmemesi ve hallerini daha da iyileştirmesi
için devamlı Allah Teâlâ’ya sığınıp yalvarırlar:










[1] Âyetteki, **“İlimde
derinleşmiş olanlar”** ifadesi, aynı zamanda Kur’an âyetlerinin tefsirini
yapabilecek ve ondan hükümler çıkarabilecek âlimlerin kimliğini açıklamaktadır.
Bunlar; muhkem âyetler ile müteşabih âyetlerin mertebelerini seçebilen, te’vili
caiz olup olmayanları ayırabilen, fitneden, kendisini ve herkesi baştan
çıkarmaktan sakınan, haddini bilen, ilâhî bilgiye havale edilmesi gerekenleri
Allah’a havale eden, kâmil iman sahibi, ilim yolunda kuvvetli, temiz ve ince
akıllı, doğru düşünmesini bilen ve seven, hâsılı hikmete mazhar olmuş hakiki
âlimlerdir. (Elmalılı, *Hak Dini**,** *II, 1045)

## Bağlantılar

- [Bu sayfanın HTML sürümü](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/7-ayeti-meali)
- [7. ayet meali](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/7-ayeti-meali.md)
- [7. ayet tefsiri](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/7-ayeti-tefsiri.md)
- [Önceki ayet (6)](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/6-ayeti-meali.md)
- [Sonraki ayet (8)](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi/8-ayeti-meali.md)
- [Âl-i İmrân Sûresi](https://www.kuranvemeali.com/aliimran-suresi.md)
- [Tüm sûreler](https://www.kuranvemeali.com/llms.txt)
