---
title: "Abese Sûresi 2. Ayet Meali"
sure: "Abese"
sure_no: 80
ayet_no: 2
url: https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/2-ayeti-meali
language: tr
source: Kuran ve Meali
---

# Abese Sûresi 2. Ayet Meali

> Kur'an-ı Kerim, Abese Sûresi (80. sûre), 2. ayet. Kaynak: [Kuran ve Meali](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/2-ayeti-meali)

## Arapça

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ

## Okunuşu

En câehu-l-a’mâ

## Mealler

- **Ömer Çelik Meali:** Yanına o âmâ geldi diye.
- **Diyanet Vakfı Meali:** 1, 2, 3, 4. (Peygamber), âmânın kendisine gelmesinden ötürü yüzünü ekşitti ve çevirdi. (Resûlüm! onun halini) sana kim bildirdi! Belki o temizlenecek, yahut öğüt alacak da o öğüt ona fayda verecek.
- **Diyanet İşleri (Eski) Meali:** 1,2. Yanına kör bir kimse geldi diye (Peygamber) yüzünü asıp çevirdi.
- **Diyanet İşleri (Yeni) Meali:** 1,2. Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü.
- **Elmalılı Hamdi Yazır Meali:** Kendisine âmâ geldi, diye.
- **Elmalılı Meali (Orjinal) Meali:** Çünkü ona a'mâ geldi
- **Hasan Basri Çantay Meali:** kendisine o a'maa geldi diye.
- **Hayrat Neşriyat Meali:** 1,2. Kendisine a'mâ bir kimse geldi diye (peygamber) yüzünü ekşitti ve döndü.
- **Ali Fikri Yavuz Meali:** Kendisine o a'mâ geldi diye...
- **Ömer Nasuhi Bilmen Meali:** Kendisine âmânın gelmesinden dolayı.
- **Ümit Şimşek Meali:** Yanına âmâ geldi diye.
- **Yusuf Ali (English) Meali:** Because there came to him the blind man (interrupting).

## Tefsir (1-10. ayetler)

### Ömer Çelik Tefsiri

İslâmı
tebliğde dikkat edilmesi gereken esasların çok tesirli bir üslupla beyân
edildiği bu âyet-i kerîmelerin iniş sebebi olarak şöyle bir hâdise nakledilir:



Bir
gün Allah Resûlü (s.a.s.), Kureyş’in bazı ileri gelenlerine İslâm’ı
anlatmaktaydı. O sırada, yanına daha önceleri müslüman olmuş bulunan âmâ sahâbî
Abdullâh b. Ümm-i Mektûm (r.a.) geldi. Peygamberimiz (s.a.s.)’e, Allah’ın
kendisine bildirdiği hakîkatlerden bazı şeyler öğrenmek istediğini söyledi.
Fakat görüşmekte olduğu Kureyş ileri gelenlerini iknâ ile meşgul bulunan
Efendimiz, onunla gerektiği şekilde ilgilenemedi. İbn Ümm-i Mektûm’un, talebini
ısrarla tekrar etmesi sebebiyle de yüzünü biraz ekşitti. Bunun üzerine burada
sözü edilen itâb-ı ilâhîye mâruz kaldı. Bu âyetin inişinden sonra Resûl-i Ekrem
(s.a.s.) İbn Ümmi Mektûm’a pek çok iltifat ve ikramlarda bulunmuştur. Ayrıca
kendisine rastladığı zaman da:



*“Merhabâ
ey, kendisi hakkında Rabbimin beni itâb ettiği kimse!”* buyururdu.
(Tirmizî, Tefsir 73; Vâhidî, *Esbâbu’n-nüzûl,*s. 471)



Âyetlerin
akışından ve bahsi geçen nüzûl sebebinden, Peygamberimiz (s.a.s.)’in İslâm’ı tebliğ
ederken dikkatten kaçırdığı mühim bir husus hakkında ikaz edildiği anlaşılır. O
da, tebliğ ettiği muhatabın durumudur. Bu bakımdan insanlar iki gruba ayrılır.
Bir kısmı doğru yolu bulabilmek için çalışır, gayret gösterir, koştururlar.
Sapıklığa düşmemek için Allah’tan korkarlar. Dolayısıyla hidâyeti bulmak için
koşa koşa gelirler. Bir kısmı ise kendilerini Allah’a ve Peygamber’e muhtaç
görmezler. Onun için tebliğciyi dinlemeye tenezzül etmezler. Sanki doğru yolu
bulmaya ihtiyaçları yokmuş gibi apaçık inatçı bir tavır alırlar. Bu konuda en
küçük bir istek taşımazlar. Bu sebeple tebliğci, en fazla alakayı iman etmek
için hazır ve istekli bulunan kimselere göstermelidir. İsteksiz ve ilgisiz
olanlara ise fazla zaman ve mesai harcamamalıdır.



İkinci olarak İslâm tebliğcisi, toplumun ileri
gelenleri daveti kabul ettikleri takdirde İslâm’ın daha çabuk yayılacağı gibi
bir düşünceye kapılabilir. Bu düşünce doğru değildir. Çünkü kendini ihtiyaçsız
görenler değil, Allah’tan korkan kimseler bir davetçi için daha mühimdir. Bu
kimseler zâhiren fakir olabilirler. Toplumda söz sahibi olmayabilirler.
Görünüşte İslâm davetinin yayılmasına pek yararlı olamayacakları
zannedilebilir. Fakat bütün bunlara rağmen Allah’a davet edenler için en
ehemmiyetli kimseler bunlardır. (bk. Mevdûdî, *Tefhîmu’l-Kur’ân,* VII, 39)
Çünkü İslâm’ın gayesi insanları ıslah ederek, onları kurtuluşa eriştirmektir.
Gerçek şu ki, ancak böyle İslâm’a teşne insanlar kendilerine tebliğ
yapıldığında hemen tebliği kabul etmektedirler. Kendini ihtiyaçsız gören
kibirlilere gelince, her ne kadar zâhiren toplum içinde bir ağırlıkları varsa
da, İslâm tebliğcisinin onların peşinden koşmasına gerek yoktur. Çünkü onların
İslâm’ı kabule istekli olmadıkları hallerinden bellidir. Ancak, İslâm’ı kabul
etmedikleri takdirde, asıl zarar edenlerin kendileri olduğunu da bilmelidirler:

## Bağlantılar

- [Bu sayfanın HTML sürümü](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/2-ayeti-meali)
- [2. ayet meali](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/2-ayeti-meali.md)
- [1-10. ayet tefsiri](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/1-ayeti-tefsiri.md)
- [Önceki ayet (1)](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/1-ayeti-meali.md)
- [Sonraki ayet (3)](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi/3-ayeti-meali.md)
- [Abese Sûresi](https://www.kuranvemeali.com/abese-suresi.md)
- [Tüm sûreler](https://www.kuranvemeali.com/llms.txt)
